piątek, 19 stycznia 2018

ZAMEK W ŚWIECIU

Zamek w Świeciu wybudowali Krzyżacy w połowie XIV wieku w widłach rzek Wdy i Wisły. Różne źródła podają różne (sprzeczne) informacje na temat architektury budowli. Niektóre piszą, że zamek - siedziba komturów miał dwa skrzydła, inne, że cztery. Pewne jest, że w narożnikach wznosiły się cylindryczne baszty. Najważniejsza z nich - 34 metrowa stoi do dziś. Ciekawostką jest fakt, że jest to krzywa wieża, a jej odchylenie od pionu wynosi 106 centymetrów. Szczyt zakończony jest krenelażem (jakby koroną). Był to element architektoniczny służący głównie do obrony - łatwo było z tego strzelać, a trudniej trafić w broniącego ją rycerza. Wieża jest udostępniona dla turystów. rozciąga się z niej piękny widok na chronione tereny przyrodnicze Natura 2000, Dolinę Dolnej Wisły i miasto.
Zamek stoi na nasypie, a obydwa (lub cztery) skrzydła budowli miały około 51 metrów długości. W trzypiętrowym skrzydle południowo - zachodnim znajdowały się kaplica, kapitularz (sala do prowadzenia obrad zakonnych) i refektarz. Wokół kwadratowego dziedzińca utworzono krużganki.
Po przejęciu przez Polaków od połowy XV wieku była tu siedziba polskich starostów królewskich. Sto lat później z inicjatywy kasztelana chełmińskiego - Jerzego Konopackiego zamek został przebudowany na renesansową rezydencję. Podobnie jak w przypadku wielu innych podobnych budowli największe zniszczenie dokonało się podczas potopu szwedzkiego. Zabytek nigdy nie odzyskał dawnego kształtu, chociaż od połowy XIX stulecia podejmowano tu liczne prace zabezpieczające. Dopiero po drugiej  wojnie światowej udała się częściowa odbudowa. 
Z historii na uwagę zasługuje też wspomnienie nadwiślańskiego Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół", które na zamku odbywało ćwiczenia od roku 1898 do wybuchu I wojny światowej. Na potrzeby tego Towarzystwa  wybudowano boisko sportowe. 
W czasie międzywojennym była tu siedziba Wydziału Dróg Wodnych, a wieża służyła między innymi do obserwacji Wisły w celu ostrzegania przed powodziami. 
Obecnie zamek jest miejscem licznych imprez kulturalno - rozrywkowych. 

Foto: własne



czwartek, 18 stycznia 2018

ŚWIECIE

Świecie jest średniej wielkości miastem w województwie kujawsko - pomorskim, w widłach dwóch rzek - Wdy i Wisły. Ma bogatą historię i sporo interesujących zabytków. Jest siedzibą powiatu, a także siedzibą gminy dla okolicznych wsi. Liczy około 26 tysięcy stałych mieszańców przy powierzchni niespełna 18 kilometrów kwadratowych. Miasto jest dobrze skomunikowane z innymi regionami Polski. Przebiegają tędy dwie drogi krajowe (nr 91 i 5), magistrala kolejowa w kierunku Gdyni i Śląska a także niedaleko autostrada A1.
Pierwsza wzmianka historyczna na temat Świecia - stolicy księstwa pomorskiego pojawia się już w roku 1198.   Jego władcami byli między innymi Grzymisław, Świętopełek, Mściwoj. W różnych późniejszych dokumentach występuje jako Swencza, Suece, Svecze, Swete, Swece. Pod względem regionalnym obecnie należy do Kociewia. Ponieważ położone jest na wzniesieniu (wysoczyźnie morenowej) istnieje spora różnica wysokości różnych części miasta (niektóre źródła podają 19 - 86 m.n.p.m.). 
Przez pewien  czas Świecie było grodem obronnym oddzielającym Pomorze od ziem władanych przez krzyżaków. W roku 1309 zostało przejęte przez Zakon, który utworzył tu swoją komturię. W ciągu wieków było opanowywane jeszcze  przez władze różnych krajów - polskie, pruskie, a także szwedzkie (podczas "potopu"). W roku 1920 po odzyskaniu niepodległości wróciło do Polski. 
W mieście jest wiele ciekawych i wartych obejrzenia turystycznych ciekawostek. Najcenniejszymi z nich są gotycki zamek krzyżacki, stary kościół farny, mury obronne, kościół Andrzeja Boboli, ratusz, a także dziewiętnastowieczne mieszczańskie kamienice.

Foto: własne





poniedziałek, 15 stycznia 2018

OBSERWATORIUM ASTRONOMICZNE W PIWNICACH POD TORUNIEM

Obserwatorium znajduje się około 13 kilometrów od Torunia i należy do Uniwersytetu im. Mikołaja Kopernika. Kształcą się tu studenci Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej, a także jest miejscem badań naukowych. Nieprzypadkowo umieszczone zostało daleko od miasta. Uliczne latarnie i oświetlone domy utrudniałyby obserwację nieba nocą. 
W 1947 roku profesorowie Władysław Dziewulski i Wilhelmina Iwanowska otrzymali od Harvard College Observatory astrograf Drapera (teleskop do fotografowania nieba). Urządzenie pochodziło z roku 1891. Była to odpowiedź amerykańskiej uczelni na apel Polaków o pomoc w wyposażeniu tutejszej placówki badawczej. 
Początkowo obserwatorium umieszczono w zabytkowym dziewiętnastowiecznym dworze, później specjalnie na jego potrzeby zaczęto budować pawilony z rozsuwanymi dachami. Kryły one teleskopy między innymi takie o średnicy 60 i 90 centymetrów.
W 1979 roku zbudowano radioteleskop pozwalający na obserwacje nieba za pomocą fal radiowych. Ma on średnicę 15 metrów. W 1994 zbudowano jeszcze większy - 32 metrowy (największy w Europie Środkowej).
W niektóre dni (a także noce) istnieje możliwość zwiedzania obserwatorium w towarzystwie zawodowych astronomów. Dokładne terminy wstępu dla indywidualnych gości z zewnątrz są dostępne na stronie internetowej placówki.
Foto: własne

czwartek, 11 stycznia 2018

RODZINNY PARK PRZYGÓD "GÓRECZNIK"

W gminie Przygodzice, niedaleko Antonina (Wielkopolska) znajduje się super ciekawe miejsce na wycieczkę albo na przerwę w podróży - zwłaszcza z dziećmi. Można tu pojeździć na gokartach, zobaczyć, a nawet pokarmić zwierzęta (strusie, dziki, kucyki, kozy, lisy i pawie). Są dmuchane zamki do skakania, chatki, w których "mieszkają" bohaterowie bajek - Smerfy, Czerwony Kapturek i Kopciuszek. Jest też duży plac zabaw, gdzie każdy maluch spali nadmiar energii.
Starszych gości może zainteresować piękny taras widokowy na restauracji w kształcie wigwamu albo ścieżka edukacyjno - muzealna. Spacerując poznaje się różne dawne maszyny i urządzenia używane w rolnictwie i rybołówstwie. Są też gigantyczne rzeźby owadów, grzybów, ludowej kapeli i sporo innych ciekawostek.
Większość atrakcji jest płatna, ale są też takie, z których można korzystać całkowicie gratis (jak wspomniane wyżej plac zabaw, zagroda zwierząt, chatka Czerwonego Kapturka i ścieżka edukacyjna). Dla zorganizowanych grup dziecięcych (szkoły, przedszkola) organizowane są w "Góreczniku"  zajęcia edukacyjne na  różne tematy.
Na miejscu jest karczma i hotel. Goście z bardziej odległych miejsc mogą przenocować i skorzystać z oferty gastronomicznej.
  Foto: własne oraz ze zbiorów "Górecznika"


























PAŁAC W ANTONINIE

Myśliwski pałac Radziwiłłów w Antoninie (powiat ostrowski) jest najsłynniejszą i najbardziej okazałą tego typu budowlą drewnianą w Polsce. Został wybudowany dla księcia Antoniego Radziwiłła w latach dwudziestych XIX stulecia. Darczyńcą był Karl Friedrich Schinkel. 
Żółty budynek stoi na planie krzyża greckiego. Środkowa główna część ma kształt ośmioboku, a wokół niej stoją cztery niższe skrzydła. Wewnątrz uwagę przyciąga wysoka na 3 piętra reprezentacyjna sala ozdobiona myśliwskimi trofeami. 
Najsłynniejszym tutejszym gościem był Fryderyk Chopin przebywający tu w latach 1827 i 1829, nieprzypadkowo więc na terenie wokół pałacu stoi pomnik najsłynniejszego polskiego kompozytora. 
Niezbyt chlubną kartę w historii miejsca zapisał Michał Radziwiłł. W 1939 roku podarował on zabytek Adolfowi Hitlerowi, który oficjalnie był tutejszym właścicielem do roku 1944.
Obecnie mieści się tu hotel i restauracja.  Wokół pałacu roztacza się piękny park w stylu angielskim. Jest staw z niewielką wyspą, a na niej biały marmurowy nagrobek Fryderyki Heleny i Luizy - córek Antoniego Radziwiłła.

Foto: własne



środa, 10 stycznia 2018

PAŁAC SZEMBEKÓW W SIEMIANICACH

Siemianice to wieś w województwie wielkopolskim w powiecie kępińskim. W 1835 roku hrabia Piotr Szembek - generał dywizji Wojska Polskiego (z czasów Powstania Listopadowego) wzniósł tutaj pałac. Jego spadkobiercy kilkadziesiąt lat później w roku 1894 budynek całkowicie przebudowali na styl neorenesansowy. 
Niestety tylko z opisów możemy dowiedzieć się o bogatym wyposażeniu wnętrz - kolekcji cennych mebli, obrazów (w tym dzieła mistrzów francuskich, niderlandzkich i włoskich). Były tu również akwarele Juliusza Kossaka i pamiątki po rodzinie Fredrów. Dbała o to ówczesna właścicielka - Maria z Fredrów Szembekowa - wnuczka słynnego pisarza. Wszystko to zaginęło podczas okupacji niemieckiej.
Obecnie pałac jest siedzibą Leśnego Zakładu Doświadczalnego Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu. Wokół budynku rozciąga się niespełna pięciohektarowy park uznany jako pomnik przyrody z cennym drzewostanem, jest też klasycystyczna wozownia.
Foto: własne

poniedziałek, 8 stycznia 2018

POMNIK POWSTAŃCÓW ŚLĄSKICH W KATOWICACH

Kiedy Polska odzyskała niepodległość w 1918 roku ziemie Górnego Śląska dalej były pod władaniem Niemców, którzy coraz bardziej wzmagali antypolskie represje. Przyczyniło się to do wzmocnienia polskiej świadomości wielu mieszańców, Postanowili oni walczyć o przyłączenie do nowo odrodzonej ojczyzny.  
Na czele pierwszego i drugiego powstania (1919 i 1920 rok) stał Alfons Zgrzebniok. 
W 1921 roku na Górnym Śląsku odbył się plebiscyt w którym ludność miała się wypowiedzieć do którego państwa chcą przynależeć. Gdy wyszło na jaw, że wynik tego plebiscytu został przez Niemców sfałszowany wybuchło powstanie trzecie - najcięższe  i najbardziej krwawe, a jego wodzem (1921 rok) był Wojciech Korfanty. Dzięki postawie Ślązaków  w 1922 roku znaczna część regionu została włączona do Polski. 
 
W 1967 roku odsłonięto pomnik - jeden z najbardziej rozpoznawalnych i najczęściej fotografowanych obiektów w Katowicach. Stoi w samym centrum miasta niedaleko słynnego "Spodka". Jego twórcami są rzeźbiarz Gustaw Zemła i architekt Wojciech Zabłocki. Konstrukcja została wykonana w Gliwickich Zakładach Urządzeń Technicznych. 
Monument ma kształt trzech skrzydeł symbolizujących trzy powstańcze zrywy, a fundatorem dzieła było społeczeństwo Warszawy. Pomnik stoi na wysokiej obmurowanej skarpie, na której umieszczono nazwy miejsc, o które toczyły się najcięższe powstańcze bitwy. 
Foto: własne